معبودا

دستان رو به آسمانم را از اجابت نگاهت سرشار کن تا سپیدترین نیایش هایم را به وقت سحر نثارت کنم و تو را به زیباترین ترانه های باران بخوانم و بخواهم تا بهار را با تمام طراوت و صداقتش ارزانی ام داری و به لحظه های زندگی ام باور و امید عطا فرمایی ، پس دستان پر نیازم را هرگز به دیگری وامگذار.

/ 0 نظر / 4 بازدید